O anginie   Leave a comment

Angina to w powszechnym rozumieniu ostre zapalenie migdałków i błony śluzowej gardła, wywołane przez bakterie paciorkowce β-hemolizujące z grupy A1. Jest chorobą zakaźną przenoszoną drogą kropelkową.

Przyczyny anginy

Powodem choroby są czynniki infekcyjne – bakterie. Bardzo łatwo jest się zarazić się anginą. Przeważnie zarażamy się w pracy, w szkole, w środkach komunikacji miejskiej, gdzie w dusznych, niewietrzonych pomieszczeniach przebywa wiele osób, wśród nich osoba chora. Pacjenci narażeni są na kontakt z chorymi w pracy, szkole, dusznych pomieszczeniach, dużych skupiskach ludzi. Do zakażenia może także dojść przez dotyk, wystarczy ująć słuchawkę telefonu, z którego wcześniej korzystał chory na anginę lub skorzystać z należącego do chorego przedmiotu. Na naszych dłoniach gromadzą się miliony bakterii, a po dotknięciu własnego nosa czy ust następuje zakażenie. Choroba atakuje łatwiej, gdy jesteśmy przemęczeni (zarówno fizycznie, jak i psychicznie), osłabieni z powodu innych chorób, źle się odżywiamy, niedostatecznie ciepło się ubieramy, przemoczymy nogi.

Objawy

Objawy nie ograniczają się tylko do lokalnych zmian na migdałkach. Najczęściej zauważanymi objawami są także:

  • gorączka, zwykle bardzo wysoka ok. 38 stopni C
  • wymioty – tylko u małych dzieci do 7. roku życia
  • poczucie rozbicia
  • bóle kostno-stawowe
  • silny, promieniujący do uszu ból gardła;
  • złe samopoczucie, apatia;
  • utrudnione oddychanie
  • nieprzyjemny zapach z ust
  • obrzęk gardła, trudności w przełykaniu
  • powiększone i bolesne przy ucisku węzły chłonne, szczególnie szyi
  • powiększenie, przekrwienie migdałków
  • biały nalot na migdałkach
  • zaczerwienienie łuków podniebiennych i otaczających je błon śluzowych
  • brak apetytu

Początkowo pojawia się ból w migdałkach, często bardzo silny, utrudniający połykanie, a nawet mowę, zaczerwienienie, rozpulchnienie w skrajnych przypadkach prowadzące do niedrożności gardła, a do ok. 48 h od wystąpienia objawów bólowych pojawiają się masywne, śluzowo-ropne naloty.

Leczenie anginy

Do wyleczenia anginy konieczne jest podjecie terapii antybiotykowej. O rodzaju leków i sposobie ich przyjmowania decyduje lekarz. Aby zmniejszyć gorączkę, można podać choremu leki zawierające paracetamol lub aspiryna. O przyjętej kuracji nigdy nie należy decydować jednak samodzielnie. Niezależnie od przyjmowania antybiotyku, nieodzowne jest kilkudniowe leżenie w łóżku co może zapobiec późniejszym powikłaniom. Z powodu ogólnego osłabienia pacjenci na ogół sami wybierają łóżko. Wysoka gorączka znacznie obciąża układ krążenia, bo nasze serce bije szybciej, może podnieść się też ciśnienie krwi, co jest niebezpieczne zwłaszcza dla osób z chorobami krążenia.

Wraz z wysoką temperaturą tracimy spore ilości wody zatem wskazane jest podawanie dużej ilości ciepłych płynów, może to być np. ciepła herbata z cytryną, z malinami i miodem. Gdy węzły chłonne szyi są powiększone i bolesne, wówczas pomagają ciepłe okłady na gardło. Czasami ulgę choremu przynosi płukanie gardła środkami o działaniu przeciwzapalnym, np. naparem z szałwii, tymianku lub rumianku. Przyspiesza to odnowę zmienionych tkanek migdałków. Dolegliwości bólowe gardła łagodzą również niektóre tabletki do ssania: Septolete, Tymianek i Podbiał, Neo-angin czy Chlorchinaldin. Dieta chorego powinna być w miarę możliwości półpłynna, aby jak najmniej drażnić gardło. Lepiej unikać potraw zbyt gorących i pikantnych. Należy natomiast spożywać pokarmy zawierające duże ilości witamin, takie jak warzywa i owoce.

Czas trwania choroby

Zazwyczaj angina trwa kilka dni, mimo że jej przebieg jest nieraz gwałtowny. Wcześnie rozpoznana i prawidłowo leczona kończy się pełnym wyzdrowieniem. Warto zadbać o to, by dieta chorego była półpłynna (sprawdzają się tu cieple zupy, budyń), wówczas jedzenie nie podrażnia gardła. Dobrze, gdy pożywienie jest bogate w witaminy.

Choremu poleca się pozostanie w łóżku przez kilka dni, zmniejszy to ryzyko wystąpienia powikłań.

Powikłania anginy

Angina jest dość niebezpieczną chorobą właśnie ze względu na jej powikłania. Istnieje ryzyko takich chorób autoimmunologicznych takich jak choroba reumatyczna i zapalenie kłębuszków nerkowych, a także powikłaniami miejscowymi jak ropień okołomigdałkowy czy u dzieci ropień zagardłowy. W leczeniu potrzebne jest niezwłoczne zastosowanie antybiotyków skutecznych przeciw paciorkowcom z grupy A, z grupy penicylin. Związane jest to z brakiem oporności tych bakterii na tę grupę antybiotyków. W wypadku uczulenia na penicylinę zaleca się makrolidy i klindamycynę. Powikłaniem nawracających zakażeń bakteryjnych bywa przerost migdałków. Dlatego wskazane jest przebywanie na świeżym powietrzu około godzinę dziennie, najlepiej w godzinach wieczornych.

Do powikłań należą również:

  • zapalenie ucha środkowego,
  • zapalenie płuc,
  • infekcyjne zapalenie wsierdzia.
  • zapalenie zatok przynosowych,
  • zapalenie wyrostka sutkowatego,
  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych

Posted 28 Grudzień 2010 by naangine in Angina

Tagged with

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: